Co robić kiedy boli Achilles?

Co robić kiedy boli Achilles?

Każdy biegacz doskonale wie ,gdzie znajduje się ścięgno Achillesa. Większość z nas doświadczyła mniejszych bądź większych dolegliwości bólowych z nim związanych. Ci którzy mieli więcej szczęścia i ominęła ich ta przyjemność ku przestrodze i profilaktyce mogą  zapoznać się z kilkoma radami i konkretnymi propozycjami walki z tą nieprzyjemna kontuzją. Natomiast osoby walczące o szybki powrót do zdrowia może znajdą pomoc w rozwiązaniu swojego problemu.

Dlaczego zaczyna boleć? Najczęstsza przyczyna jest nadmierne obciążenie w procesie treningowym, często połączone  ze zbyt szybką progresją treningu i brakiem  odpowiedniej regeneracji aparatu ruchu. Często zapominamy o ćwiczeniach poprawiających elastyczność ścięgna i o tych wzmacniających, które adaptują miesień do przenoszenia większych obciążeń.

Pierwsze objawy to tkliwość w okolicy przyczepu ok. 3-5 cm nad piętą,  sztywność poranna, ból narastający w trakcie aktywności. Kolejno może pojawić się obrzęk oraz ocieplenie.

Postępowanie w początkowej fazie uszkodzenia zaczynamy od ograniczenia aktywności fizycznej. Eliminacja bodźca wywołującego dolegliwości bólowe to podstawa leczenia. Warto unieść piętę za pomocą wkładki w celu zredukowania napięcia (pod obie pięty). Można włączyć domowe sposoby polegające na schładzaniu zajętych tkanek. Warto zastosować okład cold-pack 3-4x dziennie ok. 10  minut. Uwaga na odmrożenia. Okład przykładaj przez szmatkę, nie bezpośrednio na skórę. Swoje uzasadnienie ma zastosowanie kinesiotapingu, bądź tapingu „sztywnego” założonego przez fizjoterapeutę.

Twoim głównym zadaniem będzie stworzenie odpowiednich warunków do właściwej regeneracji tkanek miękkich.

Po okresie ostrych dolegliwości bólowych czas na ćwiczenia poprawiające ruchomość stawu skokowego, samego ścięgna, przy jednoczesnym braku odnawiania dolegliwości bólowych i cech tworzenia się stanu zapalnego.

Podstawową aktywnością powinny się stać ćwiczenia ekscentryczne. Polegają one na wspięciu się na palce obu stóp, następnie podniesieniu nogi zdrowej i powolnym opuszczaniu pięty - kończyny bolesnej. Opadanie powinno trwać do 5 sek. Ważne aby powrót do pozycji początkowej wykonywać za pomocą obu stóp.  Wykonujemy 3 serie po 15 powtórzeń opuszczania pięty z wyprostowanym i tyle samo ze zgiętym kolanem do konta 45stopni. 2x dziennie przez 12 tygodni. Ćwiczenie powinno lekko boleć. Jeśli nie jesteś w stanie wywołać bólu zwiększ obciążenie zakładając np. plecak. Typowym objawem w treningu ekscentrycznym jest zwiększenie się odczuć bólowych okolicy przyczepu i mięsni łydki w pierwszych 2 tygodniach.

Zwiększenie intensywności polega na analogicznym wykonaniu ćwiczenia z tym, ze przodostopie ustawiamy na schodku i piętę opuszczamy poniżej poziomu, utrzymując pozycję końcowa przez 2 sek.

 

W program leczenia  warto wplatać stretching mięśni łydki oraz ćwiczenia propriorecepcji które maja za zadanie odtworzenie kontroli nerwowo-mięśniowej. Zaburzenie „czucia” stawu objawia się zmianą wzorca ruchu, osłabieniem koordynacji, siły i wytrzymałości. W takim treningu wykorzystuje się niestabilne podłoże w postaci poduszek sensomotorycznych(TOGU), trampoliny i innych przyborów do poprawy równowagi.

Większość pacjentów jest zadowolonych z 3 miesięcznego stosowania treningu ekscentrycznego. Brak bólu pozwala na nowo wrócić do wcześniejszych aktywności. Uzależnione jest to dodatkowo  od bezbolesnego  chodzenia z różnymi prędkościami i braku tkliwości podczas palpacji oraz sztywności porannej ścięgna.